تبليغاتX
دهدشت
نمی دوم
خیلی خوب است که روز نباشد 
بود و نبود نباشد 
غنیمت است این دور هم نشستن 
و یک پیاله کنار پیاله ای دیگر ...!
همین که یادمان نمی رود هنوز
می شود از بعضی گریه های نا بهنگام گذشت 
و رفت 
و هر چه داری ببری برای باران 
                                                                                                      سید علی صالحی
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم فروردین 1389ساعت 1:16  توسط مجید پریچهر  | 

خوابم نمي  برد !

استرس فردا را دارم

بالاخره قراره ببينمت . دلم براي لحظه لحظه  ديدنت بيقراري ميكند

چرا باران نمي بارد

چرا مرد در باران نمي آيد

...

باز هم نمي توانم ... دستم ميلرزد

نه نمي توانم ببينمت!

+ نوشته شده در  شنبه شانزدهم آبان 1388ساعت 1:25  توسط مجید پریچهر  | 

کاش یک بار دیگر به عقب بر می گشتم تا این بار پیدایت بکنم !
+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم آبان 1388ساعت 0:51  توسط مجید پریچهر  | 

آدمکهای بارانی ٍ

کوچه های خلوت ــ از روشنایی

          باز هم اتفاقی دیدمش در لا بلای این پریشانی

با کفش های مادرش !

+ نوشته شده در  جمعه بیستم شهریور 1388ساعت 13:11  توسط مجید پریچهر  | 

.... خنده دار تر از آنها ِ  الان برگشتنت !

اما

در آن شبهای با تنها     در این روزهای بی تنها

در این بی چارگی هایت    نمی ماند همه رنگها

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و نهم مرداد 1388ساعت 2:14  توسط مجید پریچهر  | 

رنج قفس بجای خود ِ

           عقاب را پرواز زاغ بی سر و پا پیر می کند .

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و یکم تیر 1388ساعت 17:55  توسط مجید پریچهر  | 

حالم بد است

دود دورم را حلقه کرده

گ ی ج گیجم

چشمانم باز نمی شود

شاید این اخرش باشد

راه رفتن ،

وای چه آرزوی بزرگی که هرگز به آن نخواهم رسید .................!

                                                                                                    

+ نوشته شده در  یکشنبه ششم اردیبهشت 1388ساعت 20:22  توسط مجید پریچهر  | 

برگشتم به ۸۱ روز پیش ،

باز هم تنهایی من و تو آزارم می دهد

دود هوا شد!

سرگیجه،

آشفتگی دوباره در ته دنیابه سراغم آمده 

سیاهی را می بینم

و دوباره می گویم به قول فلانی :

خدایا سی دل تنگم چه کردی !

                                                                                                             مجید

+ نوشته شده در  جمعه بیست و هشتم فروردین 1388ساعت 19:26  توسط مجید پریچهر  | 

گوش کن خواب نما ، دیوانه

همه در پشت چراغ ابدی مضطرب تلخ به خود می پیچیم

ما همه اینجائیم و تو تنها ... هرگز ...

بازی چشم تو با بال پرستو نیستی نیست

عدم ، سایه نوامیدی از احساس خداست

همه خوبن : پرستو ، شب یلدای زمین، دیوانه و خدا

لایقش باش همین او تو را می بخشد .

                                           محسن عباسی زاده

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم اسفند 1387ساعت 13:21  توسط مجید پریچهر  | 

از جلال . ابجی عسل . غزاله . پلنگ صورتی . سعید شهباز پور . بابت نظراتشون تشکر میکنم.
+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم اسفند 1387ساعت 13:6  توسط مجید پریچهر  | 

آروم باید حرف بزنی 

 :

مادرم گفته .

شاید برای آرامش یا ترس ...

 

                                                  مجید

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم اسفند 1387ساعت 13:2  توسط مجید پریچهر  | 

مشکلات راه مدرسه در روزهای بارانی مجبورم کرد

بخاطر پاها و کفشهایم

به باران

با همه لطافتش بدبین شوم .

 

                                       حسین پناهی

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم اسفند 1387ساعت 12:58  توسط مجید پریچهر  | 

خاطره هایم را یکی یکی دارم به فراموشی می سپارم

خاطره ای نیست

خاطرات تازه می خواهم

که

در آن گوشه خاطره طره باشد که تکانش ندهند

 

                                                                                            مجید

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم اسفند 1387ساعت 12:55  توسط مجید پریچهر  | 

مشت می کوبم بر در ، پنجه می سایم بر پنجره ها

من به تنگ آمده ام ، از همه چیز

بگذارید هواری بزنم آآآی...

با شما هستم این درها را باز کنید

من بدنبال فضایی میگردم ،

لب بامی ، سر کوهی ، دل صحرایی

که در آنجا نقسی تازه کنم

آه می خواهم فریاد بلندی بکشم که صدایم به شما هم برسد .

من هواری سر خواهم داد ، چاره درد مرا باید این داد کند از شما خفته چند ،

چه کسی می آید با من فریاد کن ؟؟؟

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم اسفند 1387ساعت 9:6  توسط مجید پریچهر  | 

هرگز برای عاشق شدن ،

 به دنبال بهار و باران و بابونه نباش .

 گاهی در انتهای خارهای یک کاکتوس

به غنچه ای میرسی که ماه را بر لبانت می نشاند !

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم اسفند 1387ساعت 8:58  توسط مجید پریچهر  | 

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم اسفند 1387ساعت 8:55  توسط مجید پریچهر  | 

دیروز من آنی نبودم که امروز هستم

دیوانه شدم ، هم هستم و هم نیستم

میخندم و میگریم

تیرگی ها به نقطه پایان رسید

سپیدی به اوج می رسد بیدار شو  

 تمام شد !

های ای خدا بزرگ تو را دیدم

شمع ها را فوت کن ، پیر شدی ...

                                تولدت مبارک !

                                                                                                           مجید

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم اسفند 1387ساعت 8:54  توسط مجید پریچهر  | 

دهدشت شهری که در استان کهگیلویه و بویر احمد گرفتار شده و فرصتی برای خود نمایی پیدا نمی کند

دهدشت فراتر از استان کهگیلویه و بویر احمد ، با دوستانی عاشق خواستن و دانستن .

شهری که گاهاً  به اشتباه تعبیر هایی دیگر در مورد آن می شود اما ...

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم بهمن 1387ساعت 19:43  توسط مجید پریچهر  | 

دستهایم را رها نکن

 بگذاردر این نیمه شب بارانی

 تو را لمس کنم...

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم بهمن 1387ساعت 19:39  توسط مجید پریچهر  | 

آسمان سیاه است...

سیاهی چه بگوید

درختان خشک

کلاغ ها خسته

من عابری تنها زیر درخت خشک

زیر سیاهی آسمان

زیر آخرین سایه های این زمین خاک خورده

قدم میزنم

به نا امیدی روزگار ...

دلم تنگ و صدایم سرد ، زمستانی

گویی که روزگار سیاه است!

                                                                                                             مجید

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم بهمن 1387ساعت 19:31  توسط مجید پریچهر  |